เริ่มต้นในคุกหลวง: จากนักโทษประหารสู่ปราชญ์อักษรแห่งวิถีขงจื๊อ

ตอนที่ 32 หนังสือสัญญากู้ยืม

9 นาที· 2K คำ

เสิ่นเยี่ยนได้ยินดังนั้นก็ยิ้ม

เข้าใจผิดแล้วกระมัง

“ท่านพูดเช่นนี้ได้อย่างไร พวกเราไม่ได้...” เมิ่งเชียนเอ่ยขึ้น

แต่ยังกล่าวไม่ทันจบ เสิ่นเยี่ยนก็ยกมือห้าม ไม่ว่าพวกเขาจะคิดอย่างไร ขอเพียงบรรลุเป้าหมายก็พอ

“พวกเจ้าหามาได้เท่าใด?” เสิ่นเยี่ยนถาม

ขณะเดียวกันก็แสร้งทำท่าครุ่นคิด นิ้วมือเคาะโต๊ะเบา ๆ

“พวกเราสี่คนเดินทางมาไกล วนดูรอบเมืองแล้วพบว่าพวกเจ้าหลายคนมีเงินมีข้าวสาร ทั้งยังลงมือกับทหารบนถนน และเสี่ยงบุกเข้ามาในที่ว่าการ ต้องแบกรับความเสี่ยงถึงเพียงนี้ ผลตอบแทนน้อยเกินไปคงไม่ได้”

“เงินแท่งหนึ่งร้อยตำลึง ข้าวสารชั้นดีหนึ่งร้อยสือ แลกกับความปลอดภัยของคนในตระกูลหลิวทั้งหมด เป็นอย่างไร?” หลิวยวนไว่กล่าว

เสิ่นเยี่ยนพยักหน้า ราคานี้สมเหตุสมผลจริง หากเขาเป็นโจรภูเขาจริง การค้าครั้งนี้ก็นับว่าคุ้มค่า ทว่าเขากลับส่ายหน้า

“ศิษย์พี่...”

เมิ่งเชียนเอ่ยเสียงเบา ในเมื่อจะลงโทษ เหตุใดไม่เปิดเผยฐานะไปเสียตรง ๆ แล้วเหตุใดจึงส่ายหน้า เขากำลังจะกล่าวบางอย่าง หวูไต้จื่อก็ยกมือห้ามไว้

“อย่าเพิ่งร้อนใจ สหายเต๋าผู้นี้ทำสิ่งใดมักเหนือความคาดหมาย ทว่าทุกครั้งล้วนดำเนินไปตามสถานการณ์ และผลลัพธ์ก็ออกมาดีเสมอ”

เมิ่งเชียนสูดลมหายใจลึก ลอบครุ่นคิด ก่อนรอคอยอย่างเงียบงัน

หลิวยวนไว่กลอกตาไปมา สถานการณ์ย่อมบีบคั้นผู้คน

“เช่นนั้นท่านหัวหน้าช่วยเสนอราคามาเถิด”

“เงินแท่งห้าสิบตำลึง ส่วนอีกห้าสิบตำลึงกับข้าวสารชั้นดี ให้เปลี่ยนเป็นธัญพืชหยาบที่กินอิ่มได้” เสิ่นเยี่ยนกล่าว

เขาไม่ได้ขึ้นราคา ประการหนึ่งเพราะหลิวยวนไว่ให้ความร่วมมือดี อีกประการหนึ่งเขาไม่ได้ขูดรีดผู้คนเช่นลูกจ้างร้านขายข้าว แม้หลิวยวนไว่จะอาจเป็นคนมั่งมีไร้เมตตา แต่เขายังไม่เห็นกับตา อีกทั้งยามนี้ก็ไม่มีเวลาตรวจสอบ

เมื่อคำขอนี้เข้าหูหลิวยวนไว่ ความคิดพลันแล่นวาบ คล้ายเข้าใจบางอย่าง แววตาของเขาเปลี่ยนไปทันที ก่อนถามด้วยน้ำเสียงหยั่งเชิง

“ขอถามท่านผู้กล้า ธัญพืชหยาบจะส่งไปที่ใด?”

“อำเภอหง” เสิ่นเยี่ยนตอบ

“นับถือ” หลิวยวนไว่ประสานมือ น้ำเสียงหนักอึ้งอยู่บ้าง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป