ขณะที่กำลังครุ่นคิดอยู่ เสิ่นเยี่ยนก็สะบัดมือ หมอกสีทองอ่อนสายหนึ่งพลันพวยพุ่งขึ้นสู่กลางอากาศ จากนั้นม่านฟ้าขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ทุกสิ่งในโถงว่าการล้วนปรากฏชัดต่อสายตาผู้คนทั่วเมืองหลวงประจำจังหวัด
“นายอำเภอเสิ่นถึงกับใช้วิธีการเช่นนี้ได้!”
ผู้คนพากันลุกพรวด บางคนอดส่งเสียงอุทานออกมาไม่ได้
ในโถงว่าการ ผู้คนแทบทั้งหมดต่างตื่นตะลึงจนชะงักงันไปชั่วขณะ
เพราะวิธีการนี้ยากยิ่ง ผู้บำเพ็ญเพียรที่มีขอบเขตสูงส่งเท่านั้นจึงจะทำได้ ทว่าเสิ่นเยี่ยนกลับทำได้เช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้น ม่านฟ้าผืนนั้นยังชัดเจนยิ่ง ทุกคนในโถงว่าการ ไม่ว่าจะเป็นท่าทางจัดเสื้อผ้า การเปลี่ยนอิริยาบถ หรือแม้แต่สีหน้าเล็กน้อยบนใบหน้า ล้วนมองเห็นได้อย่างชัดเจน
ทุกคนถูกดึงเข้ามาเป็นประจักษ์พยานในการไต่สวนพ่อค้าทั้งสามรายครั้งนี้ ให้ชาวเมืองทั้งหมดได้ชมกระบวนการไต่สวน
นี่ต่างหากคือจุดที่ทำให้ผู้คนตกตะลึงอย่างแท้จริง
หากทุกอย่างราบรื่น ชื่อเสียงก็จะแพร่สะพัดออกไป แต่หากมีสิ่งใดผิดพลาดแม้เพียงเล็กน้อย ก็ย่อมขายหน้าจนไม่เหลือชิ้นดี ต่อให้กลับไปหลบอยู่ในอำเภอหงก็ไม่อาจกอบกู้สถานการณ์ได้
นี่คือดาบสองคมอันแหลมคม ทั้งคุณและโทษล้วนเห็นได้ชัดเจนยิ่ง
ทว่านายอำเภอหนุ่มกลับไม่ลังเลแม้แต่น้อย ราวกับทุกสิ่งอยู่ในกำมือแล้ว
คนหนุ่มผู้เปี่ยมคมกล้า
นอกจากนี้ ขุนนางและเจ้าหน้าที่ระดับต่าง ๆ ในเมืองหลวงประจำจังหวัด ตลอดจนเสมียนในโถงว่าการ ต่างถูกชาวบ้านจับตามอง แม้ปกติจะไม่มีผู้ใดใส่ใจ แต่เมื่อมีดวงตานับไม่ถ้วนจ้องมองอยู่ ไม่ว่าจะทำสิ่งใดหรือกล่าวคำใด ล้วนส่งผลต่อชื่อเสียงของขุนนาง
อย่างไรก็ยังต้องรักษาหน้ากันอยู่บ้าง
มีคนจัดสาบเสื้อของตน
เวลานี้ เสิ่นเยี่ยนเคาะไม้ปลุกศาล
เจ้าของกิจการและลูกจ้างจากร้านค้าทั้งสามต่างสะดุ้งเฮือก
“พ่อค้าธัญพืชกับพ่อค้าเกลือฉวยโอกาสขึ้นราคาในช่วงภัยพิบัติ ขูดรีดชาวบ้าน เรื่องนี้ข้าเห็นกับตา สมควรลงโทษอย่างหนัก แต่ในตอนนั้นเห็นแก่หน้าท่านหง จึงลงโทษพวกเจ้าเพียงตามสมควร ใครจะคิดว่าพ่อค้าชั่วช้าจะติดสินบนพรรคอาภรณ์สนิม ให้ไปดักสังหารข้าระหว่างทางไปรับตำแหน่งในอำเภอหง!”