ไร้ปรานีทารุณเมีย พอจะหย่าเขาไล่ตามตาละห้อย

ตอนที่ 29 ภรรยาอยู่ รักฝังใจก็อยู่

8 นาที· 1.8K คำ

เวินหร่านพลันรู้สึกว่าตัวเองช่างน่าขันเหลือเกิน

ก็งานวันเกิดเพื่อนของโจวอวี้เหิงทั้งที เจียงซีเหยาจะไม่มาร่วมได้ยังไง แค่กะมาถึงช้าหน่อยเท่านั้น แต่เธอกลับไร้เดียงสาคิดว่าโจวอวี้เหิงไม่ได้ชวนอีกฝ่าย

ดูท่าครั้งนี้เธอไม่ควรมาจริง ๆ นอกจากจะไม่ได้ข้อตกลงหย่ามาครอง ยังหาเรื่องให้ตัวเองอึดอัดใจอีก

เธอก้าวเท้าจะเดินออกไป แต่เจียงซีเหยากลับเรียกไว้ “หร่านหร่าน มานั่งนี่สิ มาเล่นด้วยกัน”

น้ำเสียงสนิทสนมอ่อนโยนนี้ต่างจากท่าทีไร้อารมณ์เมื่อครู่ราวกับคนละคน เวินหร่านหันกลับไป แล้วก็เห็นโจวอวี้เหิงยืนอยู่ด้านหลังจริง ๆ

ตุ๊กตากระเบื้องเคลือบคงกลัวว่าภาพลักษณ์ของตัวเองต่อหน้าโจวอวี้เหิงจะไม่ดี ถึงได้รักษาบทบาทสาวน้อยอ่อนโยนบอบบางไว้ทุกวี่ทุกวัน

ประตูห้องส่วนตัวเปิดออกพอดี พนักงานบริการเข็นเค้กสูงห้าชั้นเข้ามา

เซียวเจาในฐานะเจ้าของงาน ตอนนี้ไม่รู้จะรั้งเธอไว้ดีหรือปล่อยไปดี เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนลองถามว่า “พี่สะใภ้ กินเค้กก่อนแล้วค่อยกลับดีไหมครับ? ตัดตอนนี้เลยก็ได้”

ไหน ๆ เธอก็มาแล้ว จะปล่อยให้กลับไปโดยไม่ได้กินเค้กสักคำได้ยังไง พอกินเค้กแล้ว เขาก็ถือว่าทำหน้าที่เจ้าภาพครบถ้วน

คนข้าง ๆ ได้ยินดังนั้นก็รีบขยับขาเปิดทางให้เธอเดินผ่าน

เวินหร่าน “……”

โจวอวี้เหิงขมวดคิ้วน้อย ๆ แต่พอนั่งลงก็คลายออก เขาเอียงหน้าเข้ามาถามเสียงเบา “คุณมาได้ยังไง หมอบอกไม่ใช่เหรอว่าให้พักฟื้นอยู่โรงพยาบาล”

ในห้องส่วนตัวเปิดเพลงเสียงดังไปหน่อย เจียงซีเหยาขยับเข้าใกล้เขา “อยู่โรงพยาบาลอุดอู้จะแย่ พอดีเห็นเซียวเจาโพสต์ในโมเมนต์ว่าวันนี้เป็นวันเกิดเขา ในฐานะเพื่อน ฉันก็ควรมาสิ”

เซียวเจายืนอยู่ข้างเค้กก้อนโต จู่ ๆ ก็รู้สึกเย็นวาบที่ต้นคอ ราวกับมีลมเย็นพัดเข้ามาจากตรงไหนสักแห่ง

จินมู่อาจกลัวว่าโจวอวี้เหิงจะห่วงจนตำหนิเธอ จึงช่วยอธิบายให้ว่า “ผมถามหมอแล้ว หมอบอกว่าออกมาเดินเล่นบ้างพอประมาณได้ พอดีผมไปโรงพยาบาล ก็เลยพาเธอมาด้วย”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป