ไร้ปรานีทารุณเมีย พอจะหย่าเขาไล่ตามตาละห้อย

ตอนที่ 23 หย่าเหรอ? อย่าหวังเลย

7 นาที· 1.5K คำ

เวินหร่านเพิ่งเอนตัวลงนอน เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นกะทันหัน

หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยพูดด้วยน้ำเสียงกระอักกระอ่วนว่า “เวินหร่าน ช่วยจัดการสามีคุณหน่อยสิ เขาก่อเรื่องอยู่หน้าประตูจนแทบจะพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินแล้ว”

เวินหร่านเดาว่าเขาคงเห็นข้อตกลงหย่าแล้ว แต่ปฏิกิริยาของเขากลับเกินคาดไปหน่อย โจวอวี้เหิงได้รับการอบรมมาดี ปกติเวลาอยู่ข้างนอกก็ทั้งสุขุมและวางตัวดี เธอแทบนึกไม่ออกเลยว่าจะเอาเขาไปเกี่ยวข้องกับคำว่า ‘ก่อเรื่อง’ ได้อย่างไร

“ฉันโทรหาเขาเอง”

รถของโจวอวี้เหิงจอดอยู่หน้าประตูฐาน หัวหน้ารักษาความปลอดภัยวัยกลางคนจ้องเขาเขม็ง สีหน้าราวกับขาดแค่หยิบทวนพู่แดงมาจ่อหน้าเขาเพื่อปกป้องศักดิ์ศรีของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจนตัวตาย

โจวอวี้เหิงไม่สนใจคำเตือนผ่านทวนพู่แดงของอีกฝ่าย เขาพิงประตูรถอย่างเกียจคร้าน นิ้วยาวกดไฟแช็ก ก้มหน้าจุดบุหรี่ ขนตายาวที่หลุบลงบดบังรอยแดงจาง ๆ ในดวงตา

ควันสีเทาอมเขียวพรางใบหน้าหล่อเหลาไว้ เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าก็ดังขึ้น

เสียงเย็นชาดังมาจากปลายสาย “กลับไปเถอะ ฉันจะนอนแล้ว มีอะไรก็ค่อยคุยกันพรุ่งนี้”

หัวใจที่แกว่งไกวตลอดทั้งคืนของโจวอวี้เหิงกลับสงบลงอย่างน่าอัศจรรย์ทันทีที่ได้ยินเสียงเธอ เขาหัวเราะเยาะเบา ๆ ไม่รู้ว่ากำลังเหน็บแนมเธอหรือตัวเอง “เรื่องใหญ่ขนาดนี้ยังนอนหลับลงอีกนะ เวินหร่าน ใจเธอนี่กว้างยิ่งกว่าฟ้าเสียอีก”

“แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ” เวินหร่านไม่เพียงมีอารมณ์นอน ยังมีอารมณ์ดื่มน้ำด้วย เธอรินน้ำมาดื่มอย่างเอื่อยเฉื่อย “หย่ากันก็ไม่ได้แปลว่าต้องตายนี่ ชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป