สุดท้าย กลุ่มหญิงสาวผมเดรดล็อกก็ถูกลูเวินเยว่ไล่ไปจนได้
ก่อนจากไป พวกนั้นยังไม่วายข่มขู่อีกครั้ง
ลูเวินเยว่ชินเสียแล้ว เธอจัดหน้าม้าที่กระเซอะกระเซิงเพราะออกแรงให้เข้าที่ กวาดตามองรอบตัวอย่างพอใจ ก่อนหันไปหาจิ่วซานซาน
「ไปกันเถอะ ไปห้องฉันด้วยกัน」
จิ่วซานซานพยักหน้าหงึก ๆ รีบเข็นรถทำความสะอาดตามหลังเธอไปอย่างว่องไว
เด็กน้อยยืนอยู่กลางโถง ดวงตาเย็นชาจับจ้องแผ่นหลังของลูเวินเยว่นิ่ง ๆ
「มองอะไรอยู่ล่ะ อยากล่าเธอหรือไง? แล้วเมื่อกี้ทำไมไม่ยกเจ้าโง่ของเธอให้ล่ะ?」
พี่สาวพนักงานต้อนรับยิ้มบาง ๆ ใช้เล็บปลอมควักลูกตาของตัวเองออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ แล้วนำไปล้างในแก้ว
เด็กน้อยเบ้ปากอย่างไม่พอใจ 「พี่สาวชอบเธอ」
「ถ้าฆ่าเธอตายขึ้นมา น้องสาวคนนั้นคงเสียใจแย่」
มันเทน้ำหอมลงในแก้ว
「อืม วันนี้ดวงตาของฉันคงมีกลิ่นดอกพุดสินะ」
ติ๊งต่อง—
ประตูลิฟต์ค่อย ๆ ปิดลง
จิ่วซานซานเบียดอยู่ตรงมุมลิฟต์ ดวงตาเป็นประกายจ้องลูเวินเยว่
「ฉันเอาเสื้อผ้ามาให้เธอ 20 ชุด มีทุกแนวเลย เดี๋ยวลองใส่ให้หมดนะ」
「ส่วนในถุงชอปปิงนี่เป็นของกินที่ทุกคนเลือกมาให้เธอ คนละอย่างเลยนะ」
เห็นจิ่วซานซานพยักหน้าอย่างเชื่องช้า ลูเวินเยว่ก็ยกยิ้มมุมปาก
「วันนี้ฉันสวยไหม?」
「สวยมาก! พวกดาราหรือนางแบบที่ฉันเคยเห็น ไม่มีใครสวยเท่าคุณเลย!」