ลูเวินเยว่ตบมือปัดฝุ่น แล้วจัดท่าศพนั้นให้นั่งบนโซฟาอย่างเรียบร้อย
“อืม ใช้ได้ แบบนี้ถึงจะได้บรรยากาศเล่นพ่อแม่ลูกหน่อย!”
จิ่วซานซานนิ่งเงียบ
ดูท่าเธอคงไม่มีวันเข้าใจวิธีคิดของพวกตัวท็อปได้จริง ๆ
“ฉันทำความสะอาดห้องของเธอเรียบร้อยแล้วนะ จะไปทำงานกวาดพื้นต่อแล้วล่ะ”
ลูเวินเยว่โบกมือให้เธอ “ไปเถอะ สู้ ๆ นะ มีเรื่องอะไรก็ทักสือเยี่ยน ให้เขามาหาฉัน”
จิ่วซานซานทำมือเป็นสัญลักษณ์โอเค ก่อนเข็นรถทำความสะอาดออกจากห้อง 505
พอออกมา เธอก็เห็นชายร่างกำยำยืนอยู่หน้าห้อง 501 ทันทีที่เห็นจิ่วซานซาน เขาก็แสยะยิ้ม
“คนทำความสะอาด ช่วยกวาดห้องฉันด้วยได้ไหม?”
จิ่วซานซานวางรถทำความสะอาดไว้หน้าห้องเขาเงียบ ๆ หยิบไม้ถูพื้นแล้วเดินเข้าไป
ไม้ถูพื้นเปียกชุ่มหยดน้ำลงเต็มพื้น เธอเดินผ่านชายร่างกำยำไปตรง ๆ น้ำจึงหยดใส่เขาจนเปียกไปทั้งตัว
ชายร่างกำยำ “?”
“เธอทำความสะอาดเป็นหรือเปล่า? ไม่รู้หรือไงว่าต้องกวาดก่อนแล้วค่อยถู?”
เขาโมโหจนแทบควันออกหู ถลกแขนเสื้อแล้วหยิบไม้กวาดยื่นให้จิ่วซานซาน
“นี่ เธอคุยอะไรกับยัยเด็กคนนั้น? ถ้ามีข่าวอะไรก็แบ่งปันให้ฉันบ้างสิ”
จิ่วซานซานถือไม้ถูพื้นมือหนึ่ง ไม้กวาดอีกมือหนึ่ง เริ่มทำงานสองอย่างพร้อมกัน
ชายร่างกำยำ “?”
“เฮ้ ทำความสะอาดแบบนี้ที่ไหนกัน! คนทำความสะอาดข้างนอกนั่นยังไม่ทำกันแบบนี้เลย เธอคิดวิธีใหม่ขึ้นมาได้ยังไง?”