จิ่วซานซานยืนอยู่กลางถนน เสียงเครื่องดนตรีดังกึกก้องจนสมองของเธอหยุดคิดไปชั่วขณะ
ตูม——
บนดาดฟ้าของตึกระฟ้าฝั่งตรงข้าม คลื่นความร้อนระอุพวยพุ่งขึ้นมาอย่างฉับพลัน ควันดำทะมึนลอยคลุ้ง ผู้เล่นสามคนยืนอยู่ริมขอบตึก จ้องมองไปข้างหน้าด้วยความหวาดผวา
วินาทีถัดมา แขนผอมแห้งข้างหนึ่งแทงทะลุอกผู้เล่นคนหนึ่ง เขายังไม่ทันได้กรีดร้องด้วยซ้ำ
ผู้เล่นอีกสองคนกัดฟันหันหลัง กระโดดลงมา ก่อนจะตกกระแทกพื้นต่อหน้าจิ่วซานซานจนเลือดเนื้อกระจาย
【เอ็นพีซีเฉียนเหยี่ยน สังหารผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเป็นรายแรก จำนวนสังหาร: 3 ขอแสดงความยินดีกับมันที่ลั่นไกนัดแรกแห่งความชั่วร้ายได้สำเร็จ!!】
เสียงประกาศจากลำโพงเหนือศีรษะกล่าวชื่นชมเหตุการณ์อันชั่วร้ายนี้เสียงดังลั่น
ประกาศทั่วทั้งดันเจี้ยนเลยเหรอ?
จิ่วซานซานผงะถอยหลังหนึ่งก้าว ก่อนจะมองเห็นเอ็นพีซีบนดาดฟ้าได้ชัดเจน
มันสวมสูทเรียบร้อย แต่ใบหน้ากลับฝังลูกตาหลากสีสันและขนาดไม่เท่ากันไว้แน่นขนัด
ลูกตาเหล่านั้นไม่ได้เรียงเป็นระเบียบ แต่กลับมีความแตกต่างกันเล็กน้อย
บางลูกโปนออกมาเล็กน้อย บางลูกจมลึกเข้าไป ก่อตัวเป็นโครงสร้างคล้ายรังผึ้งอันบิดเบี้ยว ชวนให้วิงเวียน
เมื่อจิ่วซานซานถอยหลัง ลูกตานับหมื่นบนใบหน้าของมันก็เคลื่อนไหวไล่ตามเธอราวกับคลื่นน้ำ แบ่งกันหมุนเป็นชุด ๆ และเป็นบริเวณ ๆ
จิ่วซานซานได้ข้อสรุปโดยไม่ลังเล
——มันอยากฆ่าเธอ
เป็นอย่างที่คิด วินาทีถัดมา มันกระโดดลงมาจากดาดฟ้า
จิ่วซานซานระแวดระวัง พลางล้วงมือไปในกระเป๋า เมื่อปลายนิ้วสัมผัสปากกาหมึกซึม เธอก็รู้สึกมั่นใจขึ้นมาบ้าง