เธอผล็อยหลับลึกอย่างรวดเร็ว
ขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม เบียดตัวอยู่ในมุมเล็ก ๆ
ท่านอนแบบนี้ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยมาก
คืนนั้นเธอหลับสนิทไร้ฝัน พอลืมตาตื่นในยามเช้าก็พลิกตัว แล้วเห็นกระดาษแผ่นหนึ่งที่แม่ชีทิ้งไว้บนเตียง
เธอมุดอยู่ใต้ผ้าห่ม ยื่นมือออกไปหยิบขึ้นมาดู
——“เจ้าตัวน้อย ฉันออกไปเดตนะ เดตเสร็จแล้วจะเข้าดันเจี้ยน จุ๊บ ๆ (づ￣ 3￣)づ”
จิ่วซานซานขยี้ผม ก่อนจะค่อย ๆ ขยับตัวออกจากผ้าห่มอย่างยากลำบาก
เสียงของสือเยี่ยนดังขึ้นข้างหูตรงเวลา “เฮ้ย จิ๊! หนิงว่างรอไม่ไหวแล้ว ถามฉันมาเกือบร้อยรอบแล้วว่าเธอตื่นหรือยัง แล้วจะจัดให้เข้าดันเจี้ยนได้เมื่อไร!!!”
จิ่วซานซานเคี้ยวขนมปังทั้งที่ยังงัวเงีย พลางหยิบบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปถ้วยที่ตกลงกันว่าจะเก็บไว้กินวันเกิดออกมา
“ต้องรอฉันกินบะหมี่ให้หมดก่อน! วันนี้วันเกิดฉันนะ!”
“เดี๋ยวนะ เวลาในเกมสยองขวัญนี่รวนไปหมด แล้วเธอรู้ได้ยังไงว่าวันนี้เป็นวันเกิด?”
จิ่วซานซานเบ้ปาก
“นอกหอพักพนักงานมีปฏิทินเหลือง ๆ แขวนอยู่ ตอนฉันดูครั้งก่อนเป็นวันที่ 22 แล้ว นับยังไงวันนี้ก็วันที่สามแล้วสิ ก็ต้องเป็นวันเกิดฉันน่ะสิ”
เธอนั่งยอง ๆ ข้างบะหมี่อย่างมีความสุข สูดกลิ่นหอมหวานของมัน
วันนี้ใส่ไส้กรอกเพิ่มสองชิ้น ไข่ดาวอีกสองฟอง
ต้องเป็นบะหมี่ที่อร่อยที่สุดเท่าที่เคยกินมาแน่!
เธอถูมือไปมา รอแทบไม่ไหวแล้ว!!
“......สุขสันต์วันเกิด”
“อะไรนะ?”
ในหัวมีแต่กลิ่นหอมของบะหมี่ แถมเสียงเขายังเบาเสียจนฟังไม่ชัด