“พี่สาว หลับตานะ”
วินาทีถัดมา เสียงแหวกอากาศพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะทะลวงกะโหลกของพวกมันในพริบตา
ร่างของพวกมันหยุดนิ่งฉับพลัน ระหว่างคิ้วมีจุดแดงเล็กจิ๋วราวชาด แทบมองไม่เห็น
ทว่าต้นไม้ที่อยู่ด้านหลังกลับระเบิดเป็นรูสีดำขนาดเท่าชาม ขอบเรียบกริบ
พวกมันเบิกตาค้าง ก่อนล้มตึงลงไป
กระแสน้ำสีดำยังมีวิธีปลอมตัวเป็นคนแบบนี้ด้วย
จิ่วซานซานกอดเจาหยวนแน่น พลางถอยหลังอย่างระแวดระวังไปหลายก้าว
“สือเยี่ยน ทางฉันเจอพวกวั่งจื่อปลอม”
พอพูดจบ เธอก็รออยู่นาน แต่กลับไม่ได้ยินเสียงจากอีกฝั่งเลย
หืม?
กระแสน้ำสีดำโทรศัพท์ได้ด้วยเหรอ?
น่ากลัวจริง ๆ
“เราตัดต้นไม้นี่ได้ไหม?”
จิ่วซานซานก้มมองเจาหยวน
มันกำชายเสื้อของจิ่วซานซานไว้ เหงื่อเม็ดเล็กผุดเต็มหน้าผาก
จิ่วซานซานชะงัก เมื่อครู่มันยังไม่มีอาการแบบนี้เลย
“เป็นอะไรไป? ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?”
เจาหยวนส่ายหน้า “สามคนนั้นเป็นตัวปลอมที่กระแสน้ำสีดำสร้างขึ้น ฉันฆ่าพวกมันแล้ว กระแสน้ำสีดำในตัวฉันก็ไม่พอใจ”
จิ่วซานซานดึงมันเข้ามากอด ก่อนล้วงปากกาออกมาด้วยมืออีกข้าง
หยดหมึกวาดวงหมึกกลางอากาศ เงาดำสามร่างพุ่งออกมาจากวงนั้น ทันทีที่ก่อตัวเป็นรูปร่าง พวกมันก็พุ่งเข้าใส่ต้นไม้รอบด้าน
“พี่สาว... ทำแบบนี้มันจะโกรธเอานะ...”
จิ่วซานซานกำปากกาไว้แน่น มองฝุ่นผงมหาศาลที่ฟุ้งขึ้นตอนต้นไม้โค่นครืนลงมา ก่อนเอ่ยว่า
“งั้นก็ปล่อยมันโกรธไปเลย มันรังแกเพื่อนฉันถึงขนาดนี้แล้ว ถ้าฉันยังมัวแต่กลัวหัวหดจะเรียกว่าอะไรล่ะ”