ฉินอวิ๋นเดินดูร้านขายงานหัตถกรรมอยู่หลายร้าน ก่อนจะเลือกซื้อไม้จันทน์เก่าจากภูเขาอินเดียชั้นยอดมาหนึ่งชิ้นจากเจ้าของร้าน เจ้าของร้านบอกว่านี่เป็นของสะสมของเขา ปกติไม่ขาย แต่ทนคำอ้อนวอนของฉินอวิ๋นไม่ไหว จึงยอมขายให้
ไม้จันทน์เก่าชิ้นนี้หนักถึง 200 กรัม เจ้าของร้านตั้งราคาไว้ 12,000 หยวนถึงจะยอมขาย
ฉินอวิ๋นไม่ได้ต่อราคา แถมยังจ่ายเงินซื้ออย่างรวดเร็ว ไม้จันทน์ชิ้นนี้เป็นไม้เก่า เกรดจมน้ำ ไม่มีรอยแตกหรือรอยตำหนิ เส้นน้ำมันแน่นเต็มเนื้อไม้ กลิ่นหอมติดทนนาน เจ้าของร้านไม่ได้พูดเกินจริง มันเป็นไม้ชั้นยอดจริง ๆ
ถ้าโชคดี ไม้จันทน์เก่าแบบนี้อาจขายได้ราคาสูงกว่านี้ด้วยซ้ำ สำหรับฉินอวิ๋นแล้ว 12,000 หยวนแทบจะเรียกว่าซื้อได้ถูกมาก เขายังขอให้เจ้าของร้านแถมเครื่องมือที่หยิบจับถนัดมือมาให้หลายชิ้น เพราะสิ่วแกะสลักที่โฮมสเตย์ก็ไม่ได้ดีเป็นพิเศษ ในเมื่อใช้ไม้ดี เครื่องมือก็ไม่ควรห่วยจนทำให้เสียของ
เขาถือไม้จันทน์กลับขึ้นไปบนดาดฟ้าของโฮมสเตย์อีกครั้ง
ตอนนี้ซูอิ๋งนั่งอยู่อีกฝั่ง กำลังฟังเพลงพลางไถโทรศัพท์ จึงไม่ได้สังเกตเห็นฉินอวิ๋น เขามองเธอแวบหนึ่ง แล้วก็ไม่ได้เรียก
เขานั่งลงตรงมุมหนึ่ง หยิบไม้จันทน์เก่าขึ้นมาพิจารณาและเริ่มวางแผนว่าจะใช้มันอย่างไร หากไม่วางแผนให้ดีแล้วลงมีดแกะสลักไปเลย ก็อาจทำให้ไม้เสียเปล่าไปมาก ไม้นี่มีราคา ทุกกรัมจึงล้ำค่า
คิดไปคิดมา เขาว่าจะแกะจี้พระให้แม่สักองค์ ใช้เทคนิคแกะสลักนูนลึกผสมฉลุ ส่วนที่เหลือก็ทำเป็นจี้แบบทั่วไปสำหรับสวมใส่สักสิบกว่าชิ้น เอาไว้แจกคนในครอบครัว ส่วนของตัวเองก็จะแกะเจ้าแม่กวนอิมสักองค์
วางแผนเสร็จ เขาวางเครื่องมือลงบนโต๊ะข้าง ๆ แล้วหยิบเลื่อยมือฟันละเอียดจากพื้นขึ้นมา เริ่มตัดไม้จันทน์เก่า เพราะไม้จันทน์ชิ้นนี้มีราคา ฉินอวิ๋นจึงไม่อยากให้เสียเนื้อไม้มากเกินไป เขาเลยใช้เลื่อยฉลุแต่งส่วนโค้ง เพื่อลดการสูญเสียเนื้อไม้
ทักษะแกะสลักของเขาอยู่ในระดับปรมาจารย์ สายตาแม่นยำราวกับมีไม้บรรทัด เขาตัดไม้ชิ้นเล็กสำหรับแกะสลักออกมาได้อย่างง่ายดายถึง 14 ชิ้น
ไม้จันทน์เก่าชิ้นนี้หอมมาก ตอนที่เขากำลังจัดการกับมัน กลิ่นหอมก็ชักนำคนหลายคนให้เดินเข้ามาหา