หนิงเยวียนถือตะกร้าไข่เดินกลับมาที่กระท่อมคอกวัว
เพิ่งเดินเข้าไปใกล้ ก็เห็นหรงเจาหนานถอดเสื้อ กำลังตักน้ำจากบ่อมาแปรงตัววัวในคอกทีละตัว
หยดน้ำไหลรินลงมาตามไหล่แข็งแรงและแนวกล้ามเนื้อบนแผ่นหลัง ก่อนจะรวมตัวอยู่ที่ร่องบั้นเอว
ภายใต้แสงอาทิตย์ยามเย็น กล้ามเนื้อแข็งแรงเย้ายวนของชายหนุ่มเคลื่อนไหวไปตามจังหวะการทำงาน ราวกับมีแสงพลิ้วไหว เปี่ยมด้วยพลัง
ทั้งดิบเถื่อนและยั่วยวนใจ
หนิงเยวียนชะงักฝีเท้า จ้องมองอย่างตะลึงงัน โอ้ ที่แท้ร่างกายของผู้ชายก็ดูงดงามได้ถึงเพียงนี้
หรงเจาหนานเหมือนมีตาอยู่ด้านหลัง เขาเอ่ยขึ้นเรียบๆ โดยไม่หันมามอง "มองอะไร?"
หนิงเยวียนรีบเบือนใบหน้าร้อนผ่าวออกไป กระแอมเบาๆ "เปล่าหรอก แค่มาบอกว่า วันนี้เรากินไข่เจียวผัดกับกุยช่ายกันได้นะ"
หรงเจาหนานหันหน้ามา ก็เห็นเธอเบือนหน้าหนี แต่ลำคอกลับแดงระเรื่อ
เขาไม่ได้เปิดเผยว่าเธอจ้องเขาอย่างตาไม่กระพริบตั้งแต่เข้ามา
เขาไม่ชอบให้ใครจ้องมอง แต่ก็ไม่ได้รังเกียจแววตาที่หนิงเยวียนมองเขา
หรงเจาหนานถือแปรงเดินเข้ามา ก้มลงมองไข่เต็มตะกร้าในมือเธอ "ไปซื้อไข่มาเหรอ?"
หนิงเยวียนไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองเขา ส่ายศีรษะ "พี่หม่านฮวาให้มา"
เธอก้มหน้างุด แต่ก็ยังเห็นแนวกล้ามเนื้อหน้าท้องและเส้นแอ่งขาหนีบที่งดงามของเขา ภาพเมื่อคืนที่เขาคร่อมทับตัวเธอผุดขึ้นมาในหัวอย่างไร้เหตุผล