เกิดใหม่ในยุค 70 สู่วิวาห์สูงศักดิ์

ตอนที่ 17 สายลับน้อยขี้อาย

7 นาที· 1.6K คำ

หรือว่าเธอกำลังหยั่งเชิงเขา?

หรงเจาหนานทำตาวาววับ ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องพูดอย่างตรงไปตรงมา “เธอไม่ได้ให้ฉันซ่อมหลังคาหรอกเหรอ?”

หนิงเยวียนถึงนึกออกว่า จริงด้วย หรงเจาหนานขึ้นไปอยู่บนคานหลังคาก็เพื่อซ่อมหลังคานี่เอง

เธอเงยหน้าขึ้นมองหลังคา ก็ไม่เห็นแสงลอดลงมาอีกแล้วจริงๆ

ถึงแม้จะไม่ได้เอากระเบื้องมาซ่อมอย่างเป็นเรื่องเป็นราว แต่จุดที่รั่วก็ถูกปิดทับไว้อย่างดีด้วยฟางหนาๆ และไม้ระแนง

เธอดูงุนงง “คุณซ่อมหลังคาเป็นด้วยเหรอ? แล้วทำไมก่อนหน้านี้ไม่ซ่อมล่ะ?”

เขาถูกส่งตัวลงมาแรงงานหลายปีแล้ว กระท่อมเล็กข้างคอกวัวนี่ทั้งรั่วทั้งลม มันทรมานจะตาย

หรงเจาหนานตอบน้ำเสียงเรียบๆ “เพราะฉันขี้เกียจ”

หนิงเยวียนกำลังดื่มน้ำ “แค่กๆๆ…”

สมกับเป็นท่านผู้อาวุโสจริงๆ ตอบได้ตรงประเด็นและแทงใจดำยิ่งนัก

เธออดไม่ได้ที่จะเช็ดปาก “แล้วทำไมพอฉันเรียกให้ซ่อม คุณถึงซ่อมล่ะ?”

หรงเจาหนานมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า “ถ้าฉันไม่ตกลง เธอก็จะปีนขึ้นไปซ่อมเอง เพราะงั้นเรื่องนี้ฉันทำดีกว่า”

หนิงเยวียนหัวเราะ “ในเมื่อขี้เกียจ ก็ปล่อยให้ฉันซ่อมสิ!”

ท่านผู้อาวุโสคนนี้ก็ทำตัวน่าอบอุ่นดีเหมือนกันนะ

หรงเจาหนานกดสันจมูกที่แว่นตากรอบดำ แล้วพูดอย่างไม่มีอารมณ์ “เธอแขนขาไม่แข็งแรง มีโอกาสสูงที่จะตกลงมาจากคานหลังคาจนบาดเจ็บ คนที่ต้องคอยดูแลก็จะเป็นฉัน ฉันรังเกียจความยุ่งยาก”

หนิงเยวียนพูดไม่ออก “…”

ที่แท้ท่านผู้อาวุโสหรงก็ขี้เกียจต้องมาดูแลตัวเองตอนบาดเจ็บ

เธอขอถอนคำพูดที่ว่าเขาน่าอบอุ่น!!

“สบายใจได้เลย ฉันไม่ต้องให้คุณดูแลหรอก ไม่อยากเป็นหนี้คุณ” หนิงเยวียนยิ้มเหี้ยมๆ แล้วยื่นกล่องรองเท้าให้เขาหนึ่งกล่อง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป